Wewnętrzne dziecko

Wymagamy od innych, żeby zaopiekowali się przestraszonym dzieckiem, które nosimy w sobie. Żeby inni zadbali o jego specyficzną wrażliwość. Ale inni tego nie zrobią – jedni go nie rozumieją, innych nie obchodzi, każdy zajęty jest szukaniem wsparcia dla własnego.

To my sami jesteśmy odpowiedzialni za swoje wewnętrzne przestraszone „dziecko”, to my je znamy. Nie możemy sprawić, żeby inni szanowali jego potrzeby, ale możemy podejmować takie decyzje, które pozwolą mu się poczuć kochanym i dorosnąć.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s